http://masjednet.ir/images/banners/dahe-keramat.jpg

بار ديگر ماه مبارك رمضان فرا رسيد ماهى كه سراسر مهر و رحمت و اميد و نعمت است. عيد اولياى الهى و بهار قرآن، گلستان دعا و بوستان مناجات با معبود. ماهى كه شب قدرش ظرف نزول قرآن است. شب نور و بركت، شب عفو و رحمت، شب آزادى و حريت و شب بيدارى و سعادت و ا گر چنين ماه و چنين شبى نبود چگونه انسان غفلت زده و آلوده و در بند هواها و هوس‏هاى نفسانى را اميد به بيدارى و بازگشت به خويش بود.

عاشقان كوى دوست ماه‏هاست كه در انتظار فرارسيدن اين ماه‏اند و از رجب به استقبالش شتافتند تا با زلال عطوفت الهى غبار از جان و زنگار از قلب خويش بزدايند.
و ما نيز قلم به كف گرفتيم تا با نگارش ذره‏اى از بى‏كران فضيلت و آثار و ثمرات روزه، پندى به خويش و تذكرى به دوستان اهل معرفت دهيم.

ادامه مطلب...

 

به برکت ماه رمضان، براى مسلمان فرصتى پيش مى‏آيد كه بايد از آن در جهت تقویت حیات معنوی و نشاط مادّىِ خود استفاده كند. يكى از درسهاى بزرگ ماه رمضان كه در خلال دعا و روزه و تلاوت قرآن در اين ماه بايد آن را فرا بگيريم و استفاده كنيم، اين است كه با چشيدن گرسنگى و تشنگى، به فكر گرسنگان و محرومان و فقرا بيفتيم. در دعاى روزهاى ماه رمضان مى‏گوييم: «الّلهم اغن كلّ فقير. الّلهم اشبع كلّ جائع. الّلهم اكس كلّ عريان». اين دعا فقط براى‏( مفاتيح‏الجنان: دعاى يوميه ماه مبارك رمضان ( خواندن نيست؛ براى اين است كه همه خود را براى مبارزه با فقر و مجاهدت در راه ستردن غبار محروميت از چهره محرومان و مستضعفان موظّف بدانند. اين مبارزه، يك وظيفه همگانى است. در آيات قرآن مى‏خوانيم: «أرايت الّذى يكذّب بالدّين. فذلك الّذى يدعّ اليتيم. و لايحضّ على طعام المسكين» ( ماعون: 3 - 1). يكى از نشانه‏هاى تكذيبِ دين اين است كه‏ انسان در مقابل فقر فقيران و محرومان بى‏تفاوت باشد و احساس مسئوليت نكند. در ماه رمضان، به بركت روزه، طعم گرسنگى و تشنگى و نرسيدن به آنچه اشتهاى نفس انسان است را درك كرديم و چشيديم. اين بايد ما را به احساس مسئوليتى كه اسلام در قبال مسئله مهمّ فقر و فقير از يكايك مسلمانان خواسته است و بر دوش آنان وظيفه نهاده است، نزديك كند. ....

ادامه مطلب...

 

آمد رمضان، خیز سحر بهر عبادت
ماه ادب و ماه دعـــا، مـــاه ارادت

شهــر رمضان، شهــر خدای متعال است
صد شکر که سر زد به سماء ماه سعادت

پیامبر رحمت حضرت محمد مصطفی (ص) می فرمایند:
«هان ای مردمان، ماه خدا آمیخته با برکت و مهربانی به شما رو آورده است ، ماهی که در نزد خدا از تمامی ماه ها برتر است، روزهای آن با فضیلت ترین ایام و شبانگاهانش برترین شب هاست، شما به میهمانی پروردگار خویش در این ماه دعوت شده اید و مورد تکریم خداوند ی قرار گرفته اید.»

خدایا تو را شاکر و سپاسگزاریم که بار دیگر توفیق درک ما ه مبارک رمضان، ماه عبادت و بندگی، ماهتوبه و استغفار را نصیب مان کردی، شکر گزاریم که بار دیگر توفیق نوشیدن جرعه ای از آب دریای مواج« افتتاح» و از بحر پرشور و گداز« ابو حمزه » را عنایتمان فرمودی.

رمضان ، ای ماه نور و پاکی،

رمضان ، ای ماه خدایی،

رمضان ،ای دشت وسیع رحمت الهی،

رمضان ، ای اقیانوس وسیع برکت،

رمضان ، ای ماه نزول کتاب آسمانی،

رمضان ، ای حامل قدرهای خدائی،

ادامه مطلب...

 

امام رضا علیه السلام: به نقل از پدرانش از امام علی علیه السلام: روزی پیامبر خدا برای ما خطبه خواند و فرمود:
ای مردم همانا ماه خدا همراه با برکت و رحمت و آمرزش به شما روی آورده است ماهی که نزد خدا برترین ماههاست و روزهایش برترین روزها، شبهایش برترین شبها و ساعاتش برترین ساعات است.
ماهی است که در آن به میهمانی خدا دعوت شده اید و از شایستگان کرامت الهی قرار داده شده اید. نفسهایتان در آن تسبیح است ، خوابتان در آن عبادت ،‌عملتان در آن پذیرفته و دعایتان در آن مورد اجابت است.
پس با نیتهای راست و دلهای پاک از پروردگارتان بخواهید تا برای روزه داری آن و تلاوت کتاب خویش توفیقتان دهد؛‌ چرا که بدبخت کسی است که در این ماه بزرگ از آمرزش الهی محروم بماند.
با گرسنگی و تشنگی خود در این ماه، گرسنگی و تشنگی روز قیامت را یاد کنید؛ به نیازمندان و بینوایان صدقه بدهید؛ به بزرگان خود احترام و بر کوچکهایتان ترحّم و به بستگانتان نیکی کنید

ادامه مطلب...

 

گر چه دلیلی مسلم بر واجب بودن ایستادن در هنگام ذکر این لفظ وجود نداد اما در این حد می توان گفت که این امر در بین مردم، به عنوان یک عمل مستحب، ریشه ای مذهبی دارد و در حقیقت، اظهار ادب و احترام به آن امام عزیز است.

چنانکه نقل شده: حضور امام رضا (ع) در خراسان کلمه «قائم» ذکر شد، حضرت برخاست و دستش را بر سر نهاد و فرمود: «اللهم عجل فرجه و سهل مخرجه» خداوندا! بر فرجش شتاب کن، و راه ظهور و نهضتش را آسان گردان" 1

و از روایتی چنین استفاده می شود که این رفتار در عصر امام صادق (ع) نیز معمول بوده است. از حضرت صادق (ع) سوال شد: علت قیام در موقع ذکر «قائم» چیست؟

حضرت فرمود: صاحب الامر غیبتی دارد بسیار طولانی، و از کثرت لطف و محبتی که به دوستانش دارد، هر کس وی را به لقب قائم - که مشعر است به دولت کریمه او، و اظهار تأثری است از غربت او - یاد کند، آن حضرت هم نظر لطفی به او خواهد نمود؛ و چون در این حال، مورد توجه امام واقع می شود سزاوار است از باب احترام به پا خیزد و از خدا تعجیل در فرجش را مسئلت نماید.» 2.
البته می توان گفت در بعضی شرایط واجب می باشد. مثل اینکه این لقب یا القاب دیگر حضرت در مجلس یاد شود، آنگاه همه اهل مجلس به احترام آن به پا خیزند. در این حال اگر کسی از اهل مجلس بدون عذر از جای خود برنخیزد، این برنخاستن توهین و هتک حرمت آن حضرت خواهد بود، و بدیهی است این عمل حرام می باشد.

آیت الله سید محمود طالقانی - رحمه الله علیه - می گوید: «این دستور قیام، شاید (فقط) برای احترام نباشد، و الا باید برای خدا و رسول و اولیای مکرم دیگر هم به قیام احترام کرد، بلکه دستور آمادگی و فراهم کردن مقدمات نهضت جهانی و در صف ایستادن برای پشتیبانی این حقیقت است... این همه فشار و مصیبت، از آغاز حکومت دودمان دنائت و رذالت اموی، تا جنگهای صلیبی و حمله مغول و اختناق و تعدیلهای دولتهای استعماری، بر سر هر ملتی وارد می آمد، خاکسترش هم به باد فنا رفته بود؛ لیکن دینی که پیشوایان حق آن دستور می دهند که چون اسم صریح «قائم» مؤسس دولت حقه اسلام برده می شود، به پا بایستید و آمادگی خود را برای انجام تمام دستورات اعلام کنید، و خود را همیشه نیرومند و مقتدر نشان دهید، هیچ وقت نخواهد مرد.»

 
اوقات شرعی

حاج شیخ احمد صابری اراکی

ورود کاربران
جهت ورود نام کاربری و رمز ورود خود را وارد نمائید



با ثبت نام رایگان در سایت، از امکانات ویژه سایت و آخرین مطالب و خبرهای مذهبی در ایمیل خود بهرمند شوید