حضرت آیة الله مکارم شیرازی (دام ظله):
اگر می خواهید مشکلتان رفع شود، نمازها، مخصوصاً نماز صبح را اوّل وقت بخوانید، بعد از نماز صبح دست راست را روى سینه بگذراید، و هفتاد مرتبه «یا فتّاح» بگویید. سپس 110 مرتبه صلوات بفرستید. در هر شبانه روز پنج مرتبه آیة الکرسى بخوانید، و به خود بدمید. و هر وقت گرفتار ناراحتى فکرى شدید، ذکر «لا حول و لا قوّة الاّ باللّه» را بگوئید. این برنامه را تا چهل روز ادامه دهید.
دعا كلید بخشش خداوند و وسیله رسیدن به هر حاجت است. نعمت ها و بركات نزد پروردگار است و جز با دعا نمى توان به آن رسید.

دعا به معناىِ صدا زدن و خواندن دیگران است:
(فَاِذا رَكِبُوا فِى الْفُلْكِ دَعَوُا اللهَ مُخْلِصینَ لَهُ الدّینَ); هنگامى كه سوار بركشتى شوند، خدا را با اخلاص مى خوانند. (عنكبوت (29)، آیه 65)
(وَ اِذا سَأَلَكَ عِبادى عَنّى فَاِنّى قَریبٌ اُجیبُ دَعْوَةَ الدّاعِ اِذا دَعانِ); هنگامى كه بندگان من از تو درباره من سۆال كنند، بگو من نزدیكم، دعاى دعا كننده را به هنگامى كه مرا بخواند، پاسخ مى گویم. (بقره (2)، آیه 186)

ادامه مطلب...

 

بعضی افراد دین را بازی قرار دادند و با حیله‌های شرعی آبروی نظام را می‌برند و دین را بازیچه قرار دادند و بعضی هم اتخذو لهو و لعبا دینا، گروه دیگری بازی را دین قرار دادند.
حضرت آیت الله جوادی آملی امروز در مسجد اعظم در جمع علما و روحانیان حوزه علمیه به ادامه تفسیر سوره مبارکه قصص پرداخت و گفت: مقطع سوم زندگی موسی کلیم از مهاجرت به مدین شروع می‌شود، ایشان بعد از مهاجرت به مصر و قصد کشتن او از سوی دربار فرعون، به سرزمین مدین رفت که در آنجا نیز آل‌ابراهیم زندگی می‌کرد.
این استاد تفسیر حوزه علمیه ابراز داشت:  هر نعمتی را که خدا می‌دهد در عین حال که ممکن است پاداش اعمال گذشته باشد، آزمون الهی است، کاری در دنیا بدون مسؤولیت نیست، تنها در بهشت است که کار بدون مسئولیت وجود دارد، آنچه که به مادر حضرت موسی(ع) وحی شد، «و أوحینا إلی أم موسی» امتحان الهی است تا مادر موسی(ع) را نسبت به قدرشناسی و قدردانی از این نعمت بیازمایند، این طور نیست که خدا چیزی را به کسی بدهد ولی امتحان نباشد، اجلال و تعظیم با نعمت هماهنگ است.
وی با اشاره به آیه «فإذا الذی یستنصره بالأمس یستصرخه...» ادامه گفت: هرگز نمی‌شود خدا را فریب داد، آن مظلوم بنی‌اسرائیلی درصدد فریب دادن خدا یا پیامبر نبود، اگر در سوره مبارکه بقره سخن از فریب است و در آنجا فرمود منافقین درصدد فریب دادن هستند ولی آن‌ها خودشان را فریب می‌دهند و نمی‌دانند که خدا فریب نمی‌خورد. «یخادعون الله و الذین أمنو و مایخدعون إلا أنفسهم و ما یشعرون» کسی نمی‌تواند خدا را فریب دهد، زیرا «وعندالله مکرهم و لایحیق المکر السیئ الا بأهله».

ادامه مطلب...

 

یک بحث در باب مسأله دین‌داری به نحو سطحی مطرح است نه واقعی، مثلاً کسی که نماز می‌خواند و روزه می‌گیرد و امثال اینها، این آدم متدیّن است. این یک بحث عوامانه است. یک بحث، بحث دین شناسی است. دین‌داری غیر از دین شناسی است.
کسی که مثلاً نماز شب می‌خواند یا نماز اول وقت به جماعت می‌خواند یا چه بسا روزه‌های مستحبی هم می‌گیرد، حالا او دین شناس هم هست؟ اسلام شناس هم هست یا نه؟ یکی از اموری که در آن خلط شده است و به خصوص در بین افرادی که می‌خواهند راجع به مسایل دینی حرف بزنند مغالطه می‌شود، این است که نمی‌توانند بین دین‌داری به آن معنا و دین شناسی، میان مسلمانی و اسلام شناسی تفکیک کنند. چه بسا همین کسی که نماز می‌خواند و روزه می‌گیرد، کارهایی کند که خیال می‌کند اینها از دستورات دینی است ولی اگر ما بخواهیم در متن اسلام بررسی کنیم، می‌بینیم تمام اینها بدعت است. به تعبیری دین‌داری سطحی غیر از دین شناسی است، مسلمان سطحی ولو این که عامل هم باشد، غیر از اسلام شناسی است. اینها با هم فرق دارند.

ادامه مطلب...

 

شخصی به امام رضا (ع) از مریض بودن و نداشتن فرزند شکایت کرد حضرت به او فرمودن که در منزلش صدایش را به گفتن اذان بلند نماید. او می‌گوید: این کار را کردم خداوند هم مریضی را از من دفع نمود و هم فرزندان زیاد شدند.

سلیمان جعفری می‌گوید: از امام صادق (ع) شنیدم که فرمودند: در خانه‌ات اذان بگو تا شیطان دور شود و کودکان نیز به آن آشنا شوند.

حضرت باقر (ع) می‌فرماید: برای مؤذن به تعداد افرادی که توسط اذان او به نماز می‌ایستند حسنه و پاداش است.

پیامبر اکرم (ص) فرمودند: سه گروهند که خداوند آنان را از عذاب قبر نگه می‌دارد: شهید و اذان گو، و آنان که در شب یا روز جمعه از دنیا بروند.

منبع: احکام عمومی، ج۲، ص۵۰.

 

مقام رضوان چگونه حاصل می‌شود؟/ مقام امامت در دست بشر عادی نیست

هیچ موجودی از هیچ موجود دیگری راضی نمی‌شود، مگر به وساطت مقام امام هشتم؛ هیچ انسانی به هیچ توفیقی دست نمی یابد و خوشحال نمی شود، مگر به وساطت مقام رضوان رضا (سلام الله علیه)؛ و هیچ نفس مطمئنه ای به مقام راضی و مَرضی بار نمی‌یابد، مگر به وساطت مقام امام رضا! او نه چون به مقام رضا رسیده است، به این لقب ملقّب شده است! بلکه چون دیگران را به این مقام می‌رساند، ملقّب به رضا شد.

ممکن است در بین آحاد امّت کسانی باشند که به مقام رضوان راه پیدا کنند؛ چون پایان بخش سورة مبارکة فجر که فرمود: یا أیَّتُهَا النَّفسُ المُطمَئِنَهُ ارْجِعِی إلی رَبِّکِ راضِیَهً مَرضِیَّه (1)مخصوص ائمه (ع) نیست، شامل سائر انسانهای ملکوتی‌منش هم می‌شود. ممکن است در بین امّت کسانی باشند که دارای نفس مطمئنه و نائل به مقام راضِیَهً مَرضِیَّهً بشوند، امّا رضا نخواهند بود! آنها جزء امّت‌اند، ولی امام رضا (ع) واسطه است که چنین افرادی در بین امّت به مقام راضِیَهً مَرضِیَّهً راه پیدا می کنند.

ادامه مطلب...

 
اوقات شرعی

حاج شیخ احمد صابری اراکی

ورود کاربران
جهت ورود نام کاربری و رمز ورود خود را وارد نمائید



با ثبت نام رایگان در سایت، از امکانات ویژه سایت و آخرین مطالب و خبرهای مذهبی در ایمیل خود بهرمند شوید