| 
1ـ شهادت سيّد الساجدين علي بن الحسين(عليهما السلام)
بنا بر روايت مشهور امام سجاد(عليه السلام) در 25 محرّم الحرام سال 94 هـ .ق. به شهادت رسيدند. آن حضرت پس از گذراندن عمري پر بركت كه در يكي از حساسترين دورههاي تاريخ اسلام واقع شد، ويژگيهاي مهمي در بين مردم داشتند؛ زيرا فضايل و مكارم اخلاقي آن حضرت در هر مجلس و محفلي بيان ميشد و امام در دلها و عواطف مردم جا گرفته بود. اين وضع بر امويان بسيار سخت بود و آنها را ميرنجاند و از همه كس بيشتر وليد بن عبدالملك، كينة امام را در دل داشت كه بارها ميگفت: «من تا وقتي علي بن الحسين(عليه السلام) در دنيا باشد راحت نيستم».
از اين رو وقتي وليد زمام سلطنت را به دست گرفت، مصمم شد امام را مسموم كند؛ لذا زهر كشندهاي براي كارگزارش در مدينه فرستاد و به او دستور داد تا آن را به امام بخوراند و آن نانجيب نيز دستور وليد ملعون را عملي كرد. زهر در بدن نازنين امام كارگر شد و بدين صورت حضرت سيد الساجدين، علي بن الحسين(سلام الله عليها) در 57 سالگي در مدينة طيبه به شهادت رسيدند.
از پيكر پاك امام سجاد(عليه السلام) در شهر مدينه تشييع بينظيري شد. تودههاي مردم از مناطق مختلف بر جنازة آن حضرت حاضر شدند و همگي با دلهاي پريشان و شكسته در هالهاي از اشك با امام مظلوم خويش وداع كردند. امام باقر(عليه السلام) بدن مطهر پدر گراميشان را در قبرستان بقيع در كنار قبر عمويشان حضرت مجتبي(عليه السلام) به خاك سپردند .
2ـ قتل «محمد امين» به دستور برادرش «مأمون»
هارون الرشيد در زمان حيات خود، پسر خويش محمد امين را كه مادرش زبيده بود، جانشين خويش قرار داد و پسر ديگرش عبدالله مأمون را كه بزرگتر از امين بود، وليعهد امين قرار داد.
پس از مرگ هارون، امين به مدت پنج سال خلافت كرد و برادرش را از وليعهدي خلع نمود. مأمون كه در خراسان امارت داشت به كمك ايرانيان بر ضد برادرش قيام كرد و سرانجام طاهر بن حسين ذواليمينين را با سپاهي عظيم به بغداد فرستاد و در جنگي كه بين دو سپاه مأمون و امين در گرفت، سپاه امين شكست خورد و طاهر، فرماندة سپاه مأمون، در 25 محرم سال 198 هـ .ق. امين را كشت و سرش را به مرو منتقل كرد و بدين گونه خلافت عباسي به مأمون منتقل شد .
